JULIANUS is open

Vanavond, woensdag 12 maart, is onder grote belangstelling het commercieel gedeelte van het Julianusproject feestelijk geopend. Dit commercieel gedeelte bestaat uit 24 winkels en biedt werk aan 120 personen. Helemaal voltooid zal het Julinausproject ook bestaan uit een viersterrenhotel, een ondergrondse parkeergarage, 31 appartementen, 7 stadswoningen, 4 lofts en de nog te restaureren gasthuiskapel.

 

Het gaat in totaal om een investering van 25 miljoen euro.

 

Dit Julianusproject moet gezien worden in de globale economische beleidsvisie van het stadsbestuur (Open Vld en sp.a). Dat beleid richt zich naar drie economische domeinen:

 

ontwikkeling van handel en diensten (met – ondermeer – het Julianusproject, het totaal vernieuwde gerechtsgebouw, de realisatie van de kleinhandelszone langs de Luikersteenweg en de geplande herinrichting van Stadhuisplein en Grote Markt)

 

uitbreiding van de industrie (met – vooral – de verdere uitbreiding van Tongeren-Oost met alweer 50 ha)

 

uitbouw van het toerisme (met – ondermeer – de uitbreiding van het Provinciaal Gallo-Romeins Museum en het Pliniusproject).

 

Het feit dat dit soms – zoals in het geval van Ooit Tongeren – zwaar tegenvalt, is ongetwijfeld niet te vermijden. Maar ook dat mag en zal het stadsbestuur er niet van weerhouden te blijven vechten voor meer werk en meer welvaart via meer economie in Tongeren.

LEEFMILIEU: Stad organiseert Nacht van de Duisternis te Piringen

Zaterdag 15 maart organiseert Tongeren de Nacht van de Duisternis. Die avond staat de problematiek van lichthinder centraal. Om de avond extra in de kijker te zetten organiseert de milieudienst van de stad Tongeren een begeleide sterrenkijkwandeling in Piringen.

 
Deze wandeling is gratis en start aan de kerk van Piringen om 20 uur. Om helemaal te kunnen genieten van deze wandeling zal de openbare verlichting gedoofd worden tussen 20 en 23 uur. Ook de klemtoonverlichting van de wallen en de Basiliek worden dan gedoofd.

 

De wandeling duurt ongeveer 2 uur. Bij barre weersomstandigheden wordt er een vervangprogramma voorzien.

 

Meer informatie: Milieudienst van de stad Tongeren – 012/39.01.80 of www.nachtvandeduisternis.

LIMBURG: Vraag aan de deputatie over samenwerking Antwerpen-Luik

Ik stelde vandaag als provincieraadslid volgende vragen aan de bestendige deputatie van onze provincie over de zopas aangekondigde samenwerking op logistiek vlak tussen de havens van Antwerpen en Luik.

 

Het agentschap Belga meldde op maandag 10 maart 2008 dat de havens van Antwerpen en Luik hun samenwerking wensen uit te bouwen om een Europese grootmacht te worden op logistiek vlak. Luik en Antwerpen zien zichzelf als natuurlijke partners. Door het Albertkanaal is er een goed uitgebouwde transportroute tussen beide havensteden. Beide havenbesturen spreken van een verregaande logistieke integratie. Op termijn moet de as Antwerpen-Luik volgens hen uitgroeien tot een "Logistics Valley" met Europese allure.

 

1) Hoe kijkt de bestendige deputatie aan tegen dergelijke samenwerking van de havens van Antwerpen en Luik en met name tegen zulke "Logistics Valley" die zich dan toch in grote mate in Limburg zal situeren?

 

2) In welke mate doorkruist of verrijkt dit Antwerps-Luikse initiatief het beleid van de bestendige deputatie m.b.t. de logistieke ontwikkeling van Limburg?

 

3) Hoe ziet de bestendige deputatie de plaats en rol van Limburg in deze samenwerking?

 

4) Is de bestendige deputatie reeds op een of andere wijze betrokken bij dit overleg tussen Antwerpen en Luik? Zo ja, op welke wijze? Zo neen, welke initiatieven overweegt de bestendige deputatie om bij dit overleg betrokken te worden?

MILIEU: Actie tegen het zwerfvuil in UW EIGEN DORP of in UW EIGEN WIJK! Doe mee!

Van 29 maart tot en met 26 april vindt tijdens vijf zaterdagen – telkens in de voormiddag van 9 tot 12 uur – de Grote Lenteschoonmaak plaats. Daarbij willen we met uw hulp in UW EIGEN DORP of in UW EIGEN STADSWIJK zoveel mogelijk zwerfvuil opruimen.

 

In ieder dorp en in iedere stadswijk hebben we zoveel mogelijk deelnemers nodig. Mensen zoals U. Mensen die echt houden van hun dorp of wijk. Mensen die bereid zijn om gedurende één enkele zaterdagvoormiddag (van 9 tot ongeveer 12 uur) de handen uit de mouwen te steken in en voor hun dorp of wijk.

 

Elke zaterdagvoormiddag voeren we – tegelijkertijd – actie in een zestal verschillende dorpen of wijken. Iedere deelnemer is echter enkel actief in zijn/haar EIGEN DORP of WIJK.

De kalender:

zaterdag 29 maart: Mal, Sluizen, Berg, Ketsingen, s-Herenelderen en Blaar

zaterdag 5 april: Lauw, Koninksem, Rutten, Diets-Heur, Vreren en Nerem

zaterdag 12 april: Henis, Riksingen, Neerrepen, Overrepen, Piringen en Widooie

Zaterdag 19 april: wijken Tongersveld/Paspoel, Hubesbeemden/Motten, Wildbroek en Velinx

zaterdag 26 april: wijken Nieuw-Tongeren, De Locht/Groenstraat, Broek/Mulken, Achter de Statie en AZ Vesalius

 

Informatie: Milieudienst Stad Tongeren 012/390253

BIBLIOTHEEK: Opening van jeugdhoek

 

Vorige week woensdag is in de bibliotheek de nieuwe "jeugdhoek" ingehuldigd. "Daarmee willen we binnen de bibliotheek een warme en aangename sfeer scheppen,  zodat ook de kleinste lezers zich hier thuis voelen", zei dienstleidster Liesbeth Lambrix.

Schepen van Bibliotheekwezen Hugo Biets onderstreepte in zijn toespraak het belang van de Tongerse bibliotheek: "De bibliotheek telt in onze stad van ongeveer 30.000 inwoners 6.401 leden. Dat is meer dan 20 procent. Van die 6.401 leden zijn er 2.070 jonger dan 15 jaar. U vindt hier een collectie van 90.000 boeken en 10.300 CD’s en DVD’s. Hier worden per jaar 119.000 exemplaren van boeken en audiovisuele media zoals CD’s en DVD’s uitgeleend : dat zijn er – gerekend aan 300 openingsdagen per jaar – 400 per werkdag, 2.400 per week, zomer en winter, elke week opnieuw."

PATRICK DEWAEL: Afscheid van MARCEL ENGELBORGHS

 

 

Marcel,

 

In één van je interviews de voorbije dagen zei je dat je een fantastisch leven achter de rug had, met ontzettend veel mooie momenten. “Waarom zou ik dan klagen?” zo zei je, zonder enige bitterheid. Het tekende je volkomen. Je vroeg geen medelijden, geen treurnis. Je wilde niemand bezwaren. Je huldigde de filosofie van de grote aanvaarding van het leven. In om het even welke situatie maakte je er het beste van.

 

Een tijdje geleden vroeg je mij om je schepenambt wegens je ziekte maar beter aan iemand anders te geven. Maar dat heb ik geweigerd. Ik deed dat niet om je moed in te spreken zoals we meestal doen bij mensen die ziek zijn. Jij wist heel goed wat je toen vroeg, en ik antwoordde al even bewust. We beseften allebei dat het einde in zicht was en je legde je daar bij neer. Zonder klagen, zonder cynisme, zonder belasting voor je vrienden en kennissen.

 

Op die dag heb ik je ongelooflijk bewonderd. Je sereniteit en kalmte maakten me sprakeloos. Men zei ooit dat het ergste nog moet komen, en dat is zo. Niet dat we angst hebben voor de dood, maar wel voor het sterven. Maar net die angst had je op een rationele manier verwerkt door je afscheid zorgvuldig en heel helder te plannen. Het typeerde je levenswijze met veel wijsheid. Je nam je eigen lot in handen, in volle vrijheid. Ook in dat levenseinde zelf.

 

Een dergelijke opvatting getuigt van bijzondere moed en medeleven. Het leven is eindig, dat weten we allemaal. Maar weinigen staan er bij stil omdat het zo akelig is, zo leeg, zo zinloos. Jij besefte dat ook, maar op een of andere manier demonstreerde je daarmee paradoxaal precies je levenslust.

 

‘Er zijn duizenden mensen die kanker krijgen’, zo vertelde je, waarmee je wou aantonen dat je eigen dood maar een detail is in de geschiedenis. Maar Marcel, dat is niet zo. Zonder dat je het misschien weet, heb je mee enkele stenen in de rivier verlegd, waardoor de stroming van het water, hoe minimaal ook, veranderd is. Zo heeft elke mens invloed op de geschiedenis, hoe gering ook.

 

Maar door je openlijke bekentenis van je wens om pijnloos uit het leven te stappen, volgens de wet, heb je meer dan een steen verlegd. Je hebt de loop van het water grondig veranderd. Je getuigenis is niet alleen een bron van verdriet en medeleven, maar ook van begrip en zelfs hoop. Het begrip van talloze mensen die zelf geliefden zijn kwijtgeraakt door ziekte, ongeval of ouderdom, maar die geen afscheid hebben kunnen nemen. Het begrip ook van mensen die aan een sterfbed geen gesprek meer konden voeren met hun geliefden. De hoop ook voor velen dat het onafwendbare einde van het leven geen verdoemenis, geen hel of afschuwelijke pijn hoeft te zijn. Meer dan honderd debatten in het parlement toonde je moedige houding aan hoe essentieel de euthanasiewet wel is geweest. En zal blijven.

 

Marcel,

 

Ik vind het dus goed dat die wet bestaat, maar dan toch wel in de hoop dat die zo weinig mogelijk moet toegepast worden. Want het afscheid van je valt me heel zwaar. Ik ontzeg je dus niet dat je van deze wet gebruik maakt, integendeel. Het siert je dat je heel openlijk je beslissing openbaar maakt en zelfs aangeeft dat je je lichaam ter beschikking stelt van de wetenschap. Maar het is en blijft een nederlaag, zoals elke ziekte, elke dood een nederlaag betekent.

 

Jij en ik geloven niet in een hiernamaals, maar dat neemt niet weg dat we van het leven houden, en dat we niets liever zouden wensen dan dat het zou voortduren. Niet eeuwig natuurlijk, want dat zou pas een verschrikking zijn, maar lang, heel lang, want het leven is zo mooi, zo rijk, zo verrijkend.

 

Ik troost mij nu met een muziekfragment dat beter dan andere aangeeft hoe moeilijk, maar tegelijk troostrijk het afscheid van een geliefde of goede vriend is. Het is een fragment uit ‘Cosi fan tutte’, waarin het finale afscheid wordt bezongen. De schrijver Eric-Emmanuel Schmitt beschrijft die muziek in zijn boek ‘Mijn leven met Mozart’. Hij heeft het over het afscheid van de geliefden, het afscheid van het huidige geluk, het afscheid van de droom van een volmaakte verbintenis. Maar tegelijk maakt die prachtige samenzang het afscheid nemen van dierbaren draaglijker en doet zij mij de onvermijdelijke overwinning van de nacht op het leven aanvaarden.

 

Vaarwel, mijn goede vriend.

 

Patrick Dewael

“TONGEREN HERDENKT VOLKSVRIEND”

 

De Ambiorixstad opent vandaag (donderdag) op het stadhuis een rouwregister voor schepen Marcel Engelborghs, die zich dinsdag, even na 21 uur, in Leuven liet euthanaseren.
Sinds hij in onze krant van 27 oktober 2007 in een groot interview wereldkundig maakte dat hij ongeneeslijk ziek was en zich zou laten euthanaseren, was Open Vld-schepen Marcel Engelborghs uit Tongeren niet meer uit de pers weg te slaan. Typerend voor de sympathieke volksjongen was dat hij dat niet ter eigen eer en glorie deed, wel om euthanasie meer bespreekbaar te maken. “Dat zou me gelukkig maken”, zei hij in dat grote interview. Dat hij dat meende, bleek maandagavond, 48 uur voor zijn dood, toen hij op L1 – de Nederlandse TV Limburg – met de Nederlandse hulpbisschop Everard De Jong debatteerde over Euthanasie.

Afscheidstekst

Maandagvoormiddag meldde hij op het schepencollege dat hij “niet meer zou komen”. Hij bedankte zijn collega-schepenen en vroeg hen “zich verder in te zetten voor de burgers”. Marcel Engelborghs stapte een laatste keer naar zijn bureau, liet zijn collega’s verweesd achter. Zij beseften dat het voor Marcel genoeg was geweest, dat zijn levenskwaliteit niet meer beantwoordde aan datgene wat hij ervan verwachtte en dat het moment gekomen was om definitief afscheid te nemen. Van zijn collega’s, zijn vele vrienden, zijn stamkroeg Au Phare, zijn geboortestad… zijn leven.

Hoewel de populaire Tongenaar geen afscheidsviering wilde, heeft titelvoerend burgemeester Patrick Dewael hem die namiddag nog een tekst voorgelezen die hij op het afscheidskaartje van zijn vriend wilde laten drukken. De tekst eert de levenslust en positiviteit van Marcel Engelborghs, en uit de bewondering die zoveel Tongenaren voor hem hebben, zeker tijdens die laatste moeilijke maanden. Intimi vertellen dat Marcel Engelborghs zei “vereerd te zijn dat zo’n grote meneer zoiets over hem had geschreven.”
Het afscheidsprentje met foto en de tekst van Patrick Dewael kan vanaf vandaag op het stadhuis worden afgehaald. Wie dat wil kan het rouwregister tekenen.

Last taxi

Dinsdag is Marcel Engelborghs dan per taxi naar het Gasthuisbergziekenhuis in Leuven gereden. Iets over 21 uur hebben de dokters de Tongenaar laten inslapen. Er stond niemand aan zijn sterfbed, want dat was zijn uitdrukkelijke wens. “Ik wil de mensen geen verdriet aandoen”, zei hij in dat eerste interview. Een mooi voornemen, al is hij daar helaas niet in geslaagd, want de Ambiorixstad treurt om het verlies van zijn volksvriend.

(Uit Het Belang van Limburg)