MILIEU: Tongeren wordt bedreigd door een monster

 

Tongeren wordt bedreigd! Meer bepaald door de reuzebereklauw.

De reuzebereklauw is een exotische plant waarvan het sap echter giftig is. Aanraking kan al ernstige brandwonden veroorzaken.

De reuzebereklauw is aangetroffen in de Kevie, meer bepaald langs het fietspad richting Nerem, in de buurt van de picknickplek.

 

Milieuschepen Biets: “Morgen woensdag, althans indien het weer dat toelaat, gaat de groenaannemer van de stad die instaat voor het maaien van de bermen, de reuzebereklauw te lijf. Volledige verwijdering is de opdracht.”

Hieronder wat meer informatie over deze plant.

 

Hugo Biets
Schepen van Leefmilieu, Financiën en Onderwijs

 

Stalins wraak

De inheemse Gewone Bereklauw kan met gemak een lengte van anderhalve meter bereiken. Toch blijft hij een duidelijke junior, vergeleken met de Reuzebereklauw. Deze bereikt een lengte van meer dan drie meter, met uitschieters van nog een tot twee meter langer. Deze laatste is rond de vorige eeuwwisseling uit de Kaukasus ingevoerd als sierplant voor grote parken en tuinen van welgestelden. Zo kreeg de Engelse koningin Victoria zo’n eeuw terug een exemplaar cadeau. "Ons kent ons", dacht zij en gaf het kreng vol trots een plekje in haar paleistuin. Sindsdien rukken ze steeds verder op.

Zoals in Tsjechië. "Hele dorpen zijn omsingeld", aldus biologe Renate Kübler, die in het "Katastrophengebiet" is gaan kijken. "Veel moeders laten hun kinderen niet meer buiten spelen".
Aangaande deze veroveringsdrift van de Reuzebereklauw maken wij op het ogenblik nog slechts een klein voorproefje mee. In andere landen, waar de plant inmiddels wat langer aanwezig is, wordt deze niet meer zoals in oude tijden aanbeden, maar vervloekt. Zo spreken de Polen, wanneer zij het hebben over de Kaukasische indringer, over "Stalins wraak".

In Zweden roept de overheid al langer tot de vorming van burgerwachten op om het bloeiende monster te bestrijden.

Ecologisch gevaarlijk

Als door een bijbelse plaag is Zuid-Duitsland getroffen. Sinds enkele jaren walst de woekerplant daar over weiden en landouwen. De taaie Reuzebereklauw duldt gen andere plant naast zich. Geschrokken van zijn opmars grijpen steeds meer natuurbeschermers naar middelen om de bedreigde flora te helpen. Zo voert bioloog en voormalig parlementslid van de Groenen in de deelstaat Baden-Württemberg, Helgo Bran, met zijn vlammenwerper de Freiburger "Bürgerinitiative für Bärenklau-Bekämpfung"(BBB) aan. "Veel mensen houden ons voor de gek", zegt Jochen Fiala, die met zijn plantenjagers van het "Gesellschaft für Naturschutz und Ornithologie Rheinland-Pfalz" het natuurbeschermingsgebied Selztal uitkamt. "Maar als we de Reuzebereklauw nu niet stoppen, kunnen we veel van onze natuurbeschermingsgebieden afschrijven".

Ze hebben reden voor hun bezorgdheid. Want niet alleen moeten de eigen inheemse planten geholpen worden omdat de reuzebereklauw alles overwoekert en de grond zelfs zou vergiftigen, daarnaast dreigt nog een heel ander gevaar: vooral bij oeverbegroeiingen van meren en rivieren in Zuid-West Duitsland verdringt het onkruid in toenemende mate rietland en grote struiken, die met hun dichte wortelvlechtwerk erosie tegengaan. De wortel van de Reuzebereklauw is niet voorzien van zijwortels, waardoor erosie makkelijk kan optreden.

Jongste jobstijding: de Reuzebereklauw nestelt zich ook in graanvelden. "De plant is extreem aanpassingsvaardig", zegt Fiala, "en chemische bestrijding werkt nauwelijks meer". Komen de gifplanten in het maaigoed, dan is de oogst bedorven. Enkele boeren, zo heeft Fiala vernomen, hebben om die reden velden moeten opgeven. "Mooi maar gevaarlijk", oordeelde Klaudia Martine, milieuminister in Rijnland-Palts, toen zij kortgeleden een boekje opendeed over de Reuzebereklauw. In steeds grotere delen van Duitsland, ook al langs de Rijn in Bonn, krijgt de plant de overhand in parken en natuurgebieden. Dus heeft inmiddels ook de Duitse overheid de oorlog verklaard aan de Reuzebereklauw.