Provincieraad: mijn tussenkomst over de interne staatshervorming

Beleidsverklaring Cultuur van gedeputeerde Gilbert Van Baelen
Dinsdag 16 november 2010  -  Tussenkomst Hugo Biets

Geachte voorzitter, goede collega’s, beste dames en heren

Vandaag gaat het dus over het cultuurbeleid. Morgen over het onderwijsbeleid. Twee belangrijke politieke beleidsdomeinen. Twee belangrijke maatschappelijke sectoren. Twee sectoren die niet toevallig de éérste prioriteiten waren van de Vlaamse Beweging. Twee sectoren die niet toevallig de basis, de fundamenten vormden van de Vlaamse autonomie en dus van de Vlaamse eigenheid, de Vlaamse identiteit.

Voorzitter, collega’s
Ik dacht vandaag alleen iets te zeggen over ernstige zaken. Maar ik ga toch iets zeggen over de interne staatshervorming.

Vandaag 16 november dus cultuur. Morgen 17 november onderwijs. En gisteren 15 november was er de feestdag: de feestdag van de Duitstalige Gemeenschap, de relatief kleine Duitstalige Gemeenschap.
Ook dié gemeenschap is geboren uit bezorgdheid en liefde voor de eigen cultuur. Ook dié gemeenschap blijft het eigen cultuurbeleid koesteren als conditio sine qua non voor het vrijwaren van haar eigenheid, het verzekeren van haar voortbestaan, het waarborgen van haar toekomst. 

Voorzitter, collega’s
Limburg is, historisch beschouwd, ouder – véél ouder dan de Duitstalige Gemeenschap.
Limburg is, territoriaal beschouwd, groter – véél groter dan de Duitstalige Gemeenschap.
Limburg is, demografisch beschouwd, omvangrijker – véél omvangrijker dan de Duitstalige Gemeenschap.

En toch valt het moeilijk om aan de indruk te ontsnappen dat wij Limburgers, anders dan die zoveel kleinere Duitstalige Gemeenschap, in tegenstelling met die zoveel kleinere Duitstalige Gemeenschap, zo moeizaam de moed durven vinden voor het verdedigen (niet eens voor het uitbreiden) van bestaande (niet eens van nieuwe) bevoegdheden, ook niet – zélfs niet op dat voor iédere gemeenschap zo belangrijke, zo wezenlijke vlak van het cultuurbeleid.
Ik vrees dat velen in Limburg, velen van ons zich al hebben neergelegd bij het dreigende verlies van vrijwel alle Limburgse bevoegdheden op het vlak van persoonsgebonden materies.
Ik vrees dat velen in Limburg, velen van ons zich al hebben verzoend met het zogenaamde alternatief van de zogenaamde stadsregio.
Ik vrees dat de discussie voor velen in Limburg, voor velen van ons steeds minder gaat over de keuze tussen ofwel een rechtstreeks door de Limburgers verkozen provincie ofwel een intercommunale stadsregio, maar dat die discussie aan het vervellen is tot de keuze tussen ofwel één intercommunale  ofwel vijf intercommunales.
En ik vrees tenslotte – mocht de Vlaamse regering inderdaad opteren voor slechts één enkele intercommunale, voor slechts één enkele stadsregio – dat DAT dan ook nog aan de Limburgers zal voorgesteld worden, zal verkocht worden als een ENORME Limburgse overwinning en als een ENORME Vlaamse tegemoetkoming.

Voorzitter, collega’s
Dàt zou volgens mij niéts te zien hebben met een Limburgse overwinning. Dàt zou volgens mij integendeel alles te maken hebben met een Limburgse nederlaag. Een nederlaag. Niet eens een troostprijs. Niet eens een doekje voor het bloeden. Hooguit een fopspeen.

Een fopspeen. Maar dan een HELE GROTE. Zo groot dat velen zich er zullen kunnen achter verbergen. Ik heb het dan géénszins over mijnheer Bourgeois. En ik heb het dan ook niét over Antwerpenaren. Ik heb het dan wél over Limburgers, over mensen van hier, over mensen van ons. Op de eerste plaats dan over die mensen van hier, die mensen van ons die – gezien hun politiek mandaat op Vlaams vlak – rechtstreeks medeverantwoordelijk dreigen te worden voor de afbouw van het enige Limburgse, rechtstreeks door de Limburgers verkozen politiek bestuur; over die mensen van ons die rechtstreeks medeplichtig dreigen te worden aan het intercommunaliseren van een hele brok Limburgs beleid in het algemeen, van het héle Limburgse cultuurbeleid in het bijzonder.

Welnu, wat dat laatste betreft: men stopt rioolbuizen in een intercommunale of telefoonkabels, elektriciteitsvoorzieningen of aardgasaansluitingen, waterleidingen of vuilniszakken.
Maar niét, dames en heren, niét het Limburgse cultuurbeleid.

Advertisements