PROVINCIERAAD: Mijn tussenkomst voor de Limburgse ziekenhuizen

 

Provincieraad van Limburg – Beleidsverklaring 2012 Welzijn – Donderdag 17 november 2011 – Tussenkomst van Hugo Biets

 

Geachte voorzitter, mevrouw de griffier, beste gedeputeerden en raadsleden, dames en heren

 

De gouverneur had het in zijn jaarlijkse toespraak onder meer over de samenwerking tussen de ziekenhuizen in Limburg. Hij verwees daarbij o.a. naar de engagementsverklaring van alle Limburgse ziekenhuizen waarbij de intentie is uitgedrukt om samen te werken aan de verdere kwaliteitsuitbouw van de zorg in Limburg.

 

Het verbaast mij een beetje dat ik over die samenwerking niet meteen iets terugvind in de tekst van de beleidsverklaring.

 

Omdat ik echter niet twijfel aan het belang dat niet alleen de gouverneur (en velen met hem) maar ook de gedeputeerde aan onze ziekenhuizen hecht, kende ik graag haar visie of althans haar mening in verband met volgende zaken.

 

1) In ziekenhuismiddens leeft, terecht of onterecht (daar heb ik geen zicht op), de indruk dat veel van de middelen in het kader van HospiLim totnogtoe vooral gaan naar projecten die vooral de twee grotere ziekenhuizen ten goede zouden komen. Mocht de deputatie over feitelijke gegevens beschikken die die indruk weerleggen, dan zou zulke verduidelijking de verstandhouding tussen de ziekenhuizen ongetwijfeld nog beter ten goede komen.

 

2) Blijkbaar bestaat er nog geen totaal overzicht van het huidige Limburgse aanbod aan ziekenhuisvoorzieningen: specialismen, personeel, zware medische apparatuur, enz. Mocht die inventaris inderdaad nog niet bestaan, zou het dan niet aangewezen dit in kaart te brengen?

 

3) Het probleem van de schaarste aan (voornamelijk verpleegkundig) personeel zowel in de ziekenhuizen als in de rustoorden is voldoende gekend. In dit verband is er een suggestie vanuit het Zuidlimburgse burgemeestersoverleg om in het zuiden van de provincie een opleiding voor verpleegkundigen op te starten. Wat denkt men hiervan? Maar los van dit Zuidlimburgse voorstel is er de meer algemene vraag of – bijvoorbeeld in het kader van HospiLim – een gemeenschappelijk initiatief kan overwogen worden om dit nijpende en nog escalerende probleem zoniet te verhelpen dan toch te temperen?

 

4) Verder is er de pensioenproblematiek van de openbare ziekenhuizen. Men zegt mij dat dit, indien er geen financiële voorzieningen komen, wel eens het faillissement zou kunnen worden van een aantal ziekenhuizen. Ook dat gegeven zal, kan en mag niemand onverschillig laten, integendeel.

 

5) En tenslotte is er het probleem van de financiële tussenkomst van de gemeenten in de financiering van de dringende hulpverlening (de dienst 100). Kan hier gedacht worden aan het uitwerken van een algemene regeling die voor ieder Limburgs ziekenhuis en voor iedere Limburgse gemeente gelijk zou zijn? Iets vergelijkbaars dus met de financiering van de brandweer.

 

Ik weet dat een aantal van deze problemen geen of althans geen directe bevoegdheid zijn van de provincie. Maar ik hoop niettemin op een engagement: het engagement van om het even wie uit deze provincie, die om het even waar om het even welke politieke verantwoordelijkheid draagt voor om het hoogste goed van alle Limburgers, namelijk hun gezondheid en de gezondheid van hun kinderen, de gezondheid van allen die hen het meest dierbaar zijn. En dus ook – uiteraard ook – engagement voor onze ziekenhuizen, voor hun bestaansrecht, voor hun leefkracht, voor hun kwaliteit.

 

Ik durf wedden dat ik daarvoor op deze gedeputeerde en op deze deputatie mag rekenen.