“Grijs is niet grauw”. Uitstekend artikel vandaag in Het Nieuwsblad over oudere mensen

Grijs is niet grauw

Er is een probleem met de sociale woningen. Ze zijn niet aangepast aan de behoeften van oude mensen. CD&V klaagt dat vandaag aan. De partij vindt dat de ­woningmarkt mee moet evolueren met de vergrijzende bevolking.

Het is goed dat deze oproep er komt. Want hoewel er steeds meer 65-plussers zijn, blijven zij op verschillende vlakken steeds meer in de kou staan. Denk maar aan de digitalisering van de gemeentediensten en de inkrimping van de loketten in de banken. De drempel wordt steeds hoger voor mensen die zijn opgegroeid in een tijd waarin de tv nog zwart-wit was en de telefoon een draaischijf had.

Maar het gaat niet alleen om het toenemende gebruik van de computer. Een goed, recent voorbeeld is het ­besparingsplan van de VRT. Daarin is, niet toevallig, net Radio 2 het grootste slachtoffer.

Radio 2 heeft nochtans de meeste luisteraars van alle VRT-zenders. Maar ze heeft tegelijk de minste inkomsten. Voor radioreclame geldt dezelfde ijzeren logica als voor alle andere vormen van reclame: het wordt commercieel pas interessant als je de luisteraars/kijkers/lezers kan bereiken die tussen de 18 en 54 jaar oud zijn.

De 18-54-jarigen zijn ­namelijk de groep aan wie reclamemakers naar eigen zeggen een product of merk best verkocht krijgen. Tieners kunnen nog niet beslissen welke producten het gezin aankoopt. En wie ouder is, wordt geacht niet meer van merk te veranderen. Die ­logica stuwt radio, tv en andere media steeds meer in de richting van berichtgeving op maat van die leeftijdsgroep.

Dit is geen pleidooi om terug te keren naar de tijd van Tony Corsari, of om alle computers uit bankkantoren en gemeentehuizen te bannen. Wel om ons bewust te zijn van de groeiende groep ouderen. Zij hebben een impact die verder gaat dan de betaalbaarheid van de pensioenen en de gezondheidszorg.

In 2030 zal één op de vier Vlamingen ouder zijn dan 65 jaar. Dat zal het uitzicht van onze maatschappij veranderen. Er komt een gigantisch grote groep mensen die zorg, tijd en kwaliteit van het leven centraal stellen, weg van de flitsende beelden en de snel-snel-service.

Al zullen de ouderen van morgen er heel anders uitzien dan hun leeftijdsgenoten dertig jaar geleden. Om het met een beeld te zeggen: vroeger kreeg je een relaxzetel ­cadeau als je op pensioen ging, nu een bon voor een citytrip naar Barcelona.

Pieter Lesaffer in Het Nieuwsblad van vandaag (25 september 2015)