Eindelijk iemand in de pers die wél weerwerk biedt aan anti-Europees geleuter i

De Wever vergist zich van vijand

Niet de Europese Commissie, maar de lidstaten houden het gecoördineerde Europees asielbeleid tegen waar N-VA-voorzitter Bart De Wever op aandringt.

Het is een klassieker: als er een crisis opduikt, dan kunnen nationale politici moeilijk aan de verleiding weerstaan om ‘Europa’ of ‘Brussel’ met de vinger te wijzen. De asielcrisis zet ook Bart De Wever ertoe aan om die plaat op te leggen.

Uitspraak 1: ‘Zou Europa niet veel beter collectief zijn buitengrenzen bewaken en daar de eerste triëring doen van wie erkend kan worden als vluchteling?’

De EU-lidstaten zijn zelf verantwoordelijk voor de bewaking van de buitengrenzen en willen dat zo houden. Sinds 2006 mag de Europese organisatie Frontex helpen bij de coördinatie als lidstaten gezamenlijke grensoperaties houden, meer niet.

De Europese Commissie is in Catania, op Sicilië, een eerste ‘hotspot’ aan het installeren om de Italiaanse overheid te helpen bij het screenen van asielzoekers. Het is de bedoeling om snel een onderscheid te maken tussen mensen die in aanmerking komen voor de asielprocedure en migranten die om economische redenen naar Europa kwamen en teruggestuurd zullen worden.

Er komt binnenkort ook zo’n hotspot in de haven van Piraeus, nabij Athene. Maar het is de lidstaat die beslist of ze de steun van de Commissie vraagt voor de oprichting van zo’n ‘hotspot’.

Om die hotspots efficiënt te doen werken, is het belangrijk dat er een Europese lijst komt met veilige landen. Verschillende lidstaten, waaronder België, hanteren nu al zo’n lijst. Dat laat toe om de asielaanvraag sneller af te handelen met het oog op de terugkeer van de betrokkenen naar hun vaderland. Al sinds 2003 wordt er gepraat over de opstelling van een Europese lijst, maar de lidstaten slagen er niet in om het onderling eens te worden.

Commissievoorzitter Juncker zal dit najaar een nieuwe poging ondernemen voor de redactie van zo’n lijst.

Uitspraak 2: ‘Er moet een faire verdeling komen over Europa… België kreeg in juli 3.500 asielaanvragen, Portugal 70 en Tsjechië 56.’

De Commissie stelde in mei voor om de 40.000 asielzoekers die in Italië of Griekenland aankomen, te spreiden over 23 andere EU-landen op basis van objectieve parameters.

Het voorstel botste direct op verzet van veel lidstaten, die niet willen weten van een verplichte verdeelsleutel. Drie maanden later zijn er toezeggingen voor de spreiding van ongeveer 32.000 mensen.

Juncker zal dit najaar opnieuw een voorstel doen voor een vaste verdeelsleutel in geval van acute crisissen. Hij mag opnieuw hevige tegenstand verwachten.

In april kreeg de Commissievoorzitter wel de steun van het Europees Parlement, maar de vier N-VA-parlementsleden stemden tegen de resolutie die pleitte voor een bindend quotasysteem.

Uitspraak 3: ‘Het Dublin-verdrag wordt niet correct toegepast.’

Het klopt dat onder meer Griekenland, Italië en Hongarije de Dublin-verordening geregeld aan hun laars lappen. Die regel bepaalt dat de lidstaat waar de asielzoeker het eerst de EU binnenkomt, verantwoordelijk is voor de afhandeling van het dossier. Diverse EU-landen klagen erover dat zij de migranten direct laten doorreizen naar West- of Noord-Europa.

De huidige regels worden niet toegepast, maar de lidstaten gaven de Commissie geen enkele hefboom om de naleving van Dublin af te dwingen. Een woordvoerster van de Commissie zei gisteren dat het de bedoeling is om in 2016 ‘Dublin’ aan een complete herziening te onderwerpen.

Uitspraak 4: ‘De EU belet dingen te doen die de bevolking logisch vindt’.

De Wever wierp ook het idee op dat de lidstaten binnen de Schengenzone weer eigen grenscontroles zouden moeten kunnen instellen en zei dat ‘de EU belet om dingen te doen die bevolking logisch vindt’. Hij zei er niet bij dat het Schengenverdrag voorziet dat een land ‘voor een beperkte periode’ (hoelang, staat er niet bij) opnieuw grenscontroles kan invoeren, bijvoorbeeld bij een grote instroom van asielzoekers.

Bibliotheek Tongeren: boekenkaftdag op woensdagnamiddag 2 september

Op woensdag 2 september kan je van 14u tot 17u in de bibliotheek terecht voor het kaften van schoolboeken en schriften. Er wordt gratis kaftpapier voorzien (goed voor het kaften van 10 boeken), en vrijwilligers zetten je op weg en helpen je kaften.
Heb je liever een origineel gekaft boek, dan kan je een vel bruin kaftpapier vragen en langslopen bij een illustrator. Jouw saaiste boek wordt zo uniek!
Illustrators: Frank Daenen en Martine Kindermans
Voor wie: kinderen van 6 tot 12 jaar
Waar: Bibliotheek Tongeren, Dijk 111 b1

En wat met de vader van Marie Peeters?

Veel aandacht in de media over de moeder van Marie Peeters, de in Sint-Truiden door een chauffeur van De Lijn gevonden baby. Wie kan dat zijn, die moeder? Wat heeft haar bezield? Enz., enz. Het parket liet zelfs weten dat de moeder vervolgd zal worden wegens poging tot kindermoord.

Toch opmerkelijk dat in diezelfde media of vanwege datzelfde parket – althans voor zover mij bekend – geen enkel woord te lezen of te horen viel over de eventuele rol en de – hoe dan ook – niét-eventuele verantwoordelijkheid van de vader…

Vreemd…

Europa moet dringend gaan praten met Rusland

Europa moet gaan onderhandelen met Rusland om het Russische embargo op de invoer van fruit en andere landbouwproducten op te heffen. Dat zegt Europees parlementslid Hilde Vautmans uit Sint-Truiden. Zeer terecht. Het kan toch niet dat de o.a. voor Zuid-Limburg zo belangrijke fruitsector moet blijven opdraaien voor een conflict over de Krim en enkele Oost-Oekraïense provincies.

Wat zegt Guy Verhofstadt over de eurozone?

Naar aanleiding van de Griekse crisis en de gevolgen daarvan voor de Europese Unie legde het Nederlandse Nieuwsuur zijn oor te luisteren bij enkele Europa-deskundigen. Guy Verhofstadt liet daarbij onder meer optekenen dat we misschien wel moeten teruggrijpen naar nationale munten.

Het actualiteitenmagazine Nieuwsuur sprak met voormalig Europarlementslid Daniël Cohn-Bendit, politiek analist Dominique Moïsi en onze voormalige premier Guy Verhofstadt. Alle drie tonen ze zich somber over de toekomst van Europa. Ze vinden dat er meer eenheid zou moeten komen, maar alles wijst op het tegenovergestelde vrezen ze.

Volgens Verhofstadt – voorzitter van de liberale fractie in het Europarlement – moet de Europeanen duidelijk gemaakt worden dat de manier waarop er nu gewerkt wordt geen kans op slagen heeft. ‘Of we gaan naar een voldragen muntunie met een politieke unie of we gaan terug naar de nationale munten’, zegt hij. ‘Ik ben het eens met de mensen die zeggen dat we terug moeten naar de nationale munt als het niet kan werken.’ Zo’n nationale munt zou voor onze economieën een enorm nadeel opleveren, voegt hij daar aan toe.

Wat zegt Patrick Dewael over de eurozone?

“Het is niet langer werkbaar om de munt te besturen met 19 ministers van Financiën en 3 eurocommissarissen. Neen, we hebben nood aan een euroregering met aan het hoofd één minister van Financiën. Die moet de muntunie politiek en economisch aansturen, toezien op de naleving van de regels, de economieën binnen eenzelfde bandbreedte brengen en tot slot verantwoording afleggen in het Europees parlement.

Zoals mijn collega-fractieleider Guy Verhofstadt steeds zegt: in de Verenigde Staten zijn het toch ook niet de 50 gouverneurs die de dollar besturen, en de deelstaatparlementen die hen voorafgaandelijk een onderhandelingsmandaat met bijhorende veto’s geven en achteraf een akkoord kunnen kelderen? Dat werkt niet, zoveel is inmiddels wel duidelijk…”

(Knack-website, 17 juli 2015)

Het Belang van Limburg: “Fusies zijn de toekomst”

door Indra Dewitte

Het fusiedebat is sinds de laatste grote fusieoperatie in 1976 nooit helemaal stilgevallen en het blijft gevoelige materie. Maar wanneer we kritisch zijn voor onze lokale besturen, kunnen we niet anders dan besluiten dat vele burgemeesters van kleinere gemeenten meer en meer moeilijkheden hebben om het hoofd boven water te houden. Op een bepaald moment moet je dan keuzes maken. Daarom maakt Vlaams Minister van Binnenlandse Aangelegenheden, Liesbeth Homans (N-VA) vrijwillige fusies nu nog aantrekkelijker met een heel pakket extra maatregelen. Goed bedoeld, ongetwijfeld, maar weinig effectief. De voorbije legislatuur leert ons namelijk dat niemand vrijwillig fusioneert. Alleen Kruibeke heeft er even aan gedacht, zonder het concreet te maken. Het is gewoonweg niet populair.

En toch… het is een publiek geheim dat heel wat Limburgse burgemeesters niet tegen een fusie zijn. Sterker nog: ze geloven zelfs dat het op termijn noodzakelijk is, al wil niemand dat met zoveel woorden in de krant. Schrik voor politieke zelfmoord, klinkt het. Maar dat kan niet langer een excuus zijn. Wanneer we een goede dienstverlening voor de burger willen behouden, moeten we knopen doorhakken. De realiteit is nu eenmaal dat we naar een situatie gaan waarbij de provincies worden afgeschaft en meer bevoegdheden worden overdragen naar Vlaanderen en de gemeenten. Dat brengt onvermijdelijk met zich mee dat we meer dan ooit nood hebben aan grotere, sterke lokale besturen. De voordelen van zo’n fusie zijn op veel vlakken groot. De lopende kosten zijn goedkoper, omdat de schaal groter wordt. De herverdeling van de lasten kan beter en meer solidair georganiseerd worden en grotere lokale besturen hebben meestal een zwaardere vuist op de (onderhandelings-)tafel in de hoofdstad. Het ligt voor de hand dat een kleine plattelandsgemeente door de band genomen minder snel in Brussel gehoord zal worden dan een grote.

Natuurlijk is zo’n fusie ook een democratische uitdaging. We mogen niet dezelfde fouten maken als in de jaren ‘70. Zo mag het niet zorgen voor identiteitsverlies, bijvoorbeeld. Eenheidsworst is nooit lekker. Er moet een systeem uitgedokterd worden waarbij de stem van de oorspronkelijke kleine gemeenten nog luid genoeg zal klinken en er moet over de toegankelijkheid van de dienstverlening worden gewaakt.

Maar dat kan niet onoverkomelijk zijn. De realiteit is wat ze is. Wanneer we willen dat Limburg een sterke regio is en blijft, moeten we hiermee aan de slag. Als de extra wortel die nu wordt voorgehouden, niet volstaat om het gezond verstand te doen zegevieren, is het misschien tijd voor een nieuwe ronde van verplichte fusies van gemeenten.